നേതൃത്വവും സമുദായവും അകലുമ്പോൾ : സംഘടനകളെ ആര് രക്ഷിക്കും - കേരള നാടാര്‍ മഹാജന സംഘം (KNMS)

Kerala Nadar Mahajana Sangham (KNMS) established in 1964, is a registered charitable organization committed to uplifting and empowering the Nadar community, through education programs social welfare schemes and community development initiatives. കേരള നാടാർ മഹാജന സംഘം (കെ.എൻ.എം.എസ്.) 1964-ൽ സ്ഥാപിതമായ ഒരു രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത ചാരിറ്റബിൾ സംഘടനയാണ്. സമുദായ ക്ഷേമം,വിദ്യാഭ്യാസം, സാമുദായിക വികസനം എന്നിവയിലൂടെ നാടാർ സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനും ശാക്തീകരണത്തിനും വേണ്ടി നിരന്തരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

கேரள நாடார் மகாஜன சஙகம் (கெ .என் .எம் .எஸ் )

KERALA NADAR MAHAJANA SANGHAM (KNMS)
केरला नाडार महाजन संघम (के I एन I एम् I एस)
Website : www.knmskerala.org/ [email: knmskeralaho@gmail.com]/ ( Phone HO : 0471-2995924,91- 9387836091,91-9447036034)
Regn No : 05/64, HO - Kunjukrishnan Nadar Memorial Building,Vazhuthacaud, Thiruvananthapuram,Kerala,India - 695014

നേതൃത്വവും സമുദായവും അകലുമ്പോൾ : സംഘടനകളെ ആര് രക്ഷിക്കും

                                     


(ഈ ലേഖനം ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതല്ല. സമുദായ സംഘടനകളുടെ പ്രവർത്തനരീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ ആശങ്കകളും ആത്മപരിശോധനയ്ക്കും പരിഷ്കരണത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള നിർദേശങ്ങളുമാണ് ഇതിന്റെ ഉള്ളടക്കം)

നേതൃത്വവും സമുദായവും തമ്മിൽ അകലുമ്പോൾ, വിശ്വാസവും ഉത്തരവാദിത്വവും കൂട്ടായ്മയുടെ ശക്തിയും വീണ്ടെടുത്തില്ല എങ്കിൽ സംഘടന നാമമാത്രമായി ചുരുങ്ങുന്നത് നേതാക്കള്‍ക്ക് കാണേണ്ടി  വരുന്ന കാലം വിദൂരമല്ല.

ഒരു സമുദായത്തിന്റെ മഹത്വം നിർണയിക്കപ്പെടുന്നത് അതിന്റെ സംഘടനകളുടെയോ ഓഫീസ് മന്ദിരങ്ങളുടെയോ ഭാരവാഹികളുടെയോ വാർഷിക സമ്മേളനങ്ങളുടെയോ ആഘോഷങ്ങളുടെയോ എണ്ണത്തിൽ മാത്രമല്ല. മറിച്ച്, ആ സമുദായത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ ഐക്യത്തിലും പരസ്പര വിശ്വാസത്തിലും പൊതുവായ ലക്ഷ്യബോധത്തിലും പരസ്പര സഹായത്തിലും അവരെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കൂട്ടായ്മയുടെ ശക്തിയിലുമാണ്.

എന്നാൽ, നാടാർ സമുദായത്തിനുള്ളിൽ ആശങ്കാജനകമായ ഒരു സാഹചര്യം രൂപപ്പെട്ടുവരുന്നതായി കാണാം. സാധാരണ സമുദായ അംഗങ്ങളും സമുദായ സംഘടനകളുടെ നേതൃത്വവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ അകൽച്ച വർധിച്ചുവരുന്നു. ഒരുകാലത്ത് പ്രതീക്ഷയോടെയും ആദരവോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും നേതാക്കളെ സമീപിച്ചിരുന്നവർ ഇന്ന് അവരുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതിനും സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുന്നതിനും വിമുഖത കാണിക്കുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.

സംഘടനയ്ക്ക് പ്രസിഡന്റ്, സെക്രട്ടറി, കമ്മിറ്റി അംഗങ്ങൾ, ഓഫീസുകൾ, ബാനറുകൾ, യോഗങ്ങൾ, വാർഷിക ആഘോഷങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ഉണ്ടായിരിക്കാം.

എന്നാൽ ജനങ്ങൾ എവിടെയാണ്?

സംഘടനയുടെ വളർച്ചയിൽ സജീവമായി പങ്കാളികളാകേണ്ട സാധാരണ അംഗങ്ങൾ എവിടെയാണ്?

സംഘടനയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ പദ്ധതികളിലൂടെ പ്രയോജനം ലഭിക്കേണ്ട വിദ്യാർത്ഥികൾ എവിടെയാണ്?

തങ്ങളുടെ അറിവും കഴിവും സംഭാവന ചെയ്യേണ്ട യുവ പ്രൊഫഷണലുകൾ എവിടെയാണ്?

തീരുമാനങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ പങ്കാളികളാകേണ്ട സ്ത്രീകൾ എവിടെയാണ്?

സംഘടനയുടെ നട്ടെല്ലായി പ്രവർത്തിക്കേണ്ട പ്രാദേശിക ശാഖകൾ എവിടെയാണ്?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ സംഘടന അതിന്റെ ലക്ഷ്യവും പ്രവർത്തന ദിശയും ഗൗരവമായി പുനഃപരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.

ഇത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ സംഘടനയുടെ പേരും ഔദ്യോഗിക ഘടനയും നിലനിൽക്കുമ്പോഴും സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ സജീവ പങ്കാളിത്തം ഇല്ലാതാകുന്നു.

“ഞാനും-ഞാനും”  എന്ന അവസ്ഥയുടെ യഥാർത്ഥ അപകടം ഇതാണ്. അതായത്, കൂട്ടായ താൽപര്യങ്ങൾക്കുപകരം വ്യക്തിപരമായ താൽപര്യങ്ങൾക്കും സ്വാധീനങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്ന ഒരു സംഘടനാ സാഹചര്യം.


സമുദായം അതിന്റെ നേതാക്കളേക്കാൾ വലുതാണ്

നാടാർ സമുദായത്തിലെ ഒരു വിഭാഗം ജനങ്ങളും നേതൃത്വവും തമ്മിൽ രൂപപ്പെട്ടുവരുന്ന അകൽച്ച ഗൗരവമായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി കാണണം.

ചരിത്രപരമായ സ്വത്വബോധംകൊണ്ടും ഭാരവാഹികളുടെ സ്ഥാനമാനങ്ങൾകൊണ്ടും ആഘോഷപരിപാടികൾകൊണ്ടും ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള പൊതുപ്രകടനങ്ങൾകൊണ്ടും മാത്രം സംഘടനകൾക്ക് നിലനിൽക്കാനാവില്ല. തങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ സജീവ പങ്കാളിത്തവും വിശ്വാസവും പിന്തുണയും അവയ്ക്ക് അനിവാര്യമാണ്.

പദവികൾ താൽക്കാലികമാണെന്നും സമുദായം സ്ഥിരമാണെന്നും നേതാക്കൾ തിരിച്ചറിയണം.

ജനങ്ങൾക്ക് നേതാക്കളെ മാറ്റേണ്ടിവന്നേക്കാം. എന്നാൽ സ്വന്തം സംഘടനകളിലുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്തേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകരുത്.

അതുപോലെ, സംഘടനകൾ തങ്ങളുടേതാണെന്നും അവയെ തിരുത്താനും ശക്തിപ്പെടുത്താനും തങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം അനിവാര്യമാണെന്നും സമുദായ അംഗങ്ങളും തിരിച്ചറിയണം.

വ്യക്തിതാൽപര്യങ്ങൾക്കുപകരം പൊതുനന്മയ്ക്കും ഉപരിപ്ലവമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുപകരം അടിത്തട്ടിലുള്ള ജനസമ്പർക്കത്തിനും ഒറ്റപ്പെട്ട ശാഖകൾക്കുപകരം ഏകോപിത പ്രവർത്തനത്തിനും ഏകപക്ഷീയമായ നേതൃത്വത്തിനുപകരം പങ്കാളിത്താധിഷ്ഠിത ഭരണരീതിക്കും ഇനി പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ട സമയമാണിത്.

സമുദായ ഓഫീസുകൾ ജനങ്ങൾക്ക് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ കടന്നുചെല്ലാവുന്ന ഇടങ്ങളാകട്ടെ. യോഗങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ചർച്ചകൾക്കുള്ള വേദികളാകട്ടെ. സമുദായ പരിപാടികൾ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അളക്കാവുന്ന നല്ല മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കട്ടെ. യുവജനങ്ങളും സ്ത്രീകളും ഭാവി രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ സജീവ പങ്കാളികളാകട്ടെ.

എല്ലാറ്റിനുമുപരി, നേതൃത്വം വീണ്ടും സേവനത്തിന്റെയും സത്യസന്ധതയുടെയും ഉത്തരവാദിത്വബോധത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു ദൗത്യമായി മാറട്ടെ.

നേതാക്കൾ സ്ഥാപനത്തിനുള്ളിൽ തുടരുകയും ജനങ്ങൾ സ്ഥാപനത്തിന് പുറത്തുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് ഒരു സമുദായ സംഘടനയും എത്തരുത്.


നേതാക്കളും ജനങ്ങളും വ്യത്യസ്ത ദിശകളിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാൽ സംഘടനയുടെ പേര് നിലനിന്നേക്കാം. പക്ഷേ അതിന്റെ ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെടും.

നാടാർ സമുദായത്തിന് ആവശ്യമുള്ളത് കേവലം പദവികൾ അലങ്കരിക്കുന്ന നേതാക്കളെയോ നിഷ്ക്രിയരായ കാഴ്ചക്കാരെയോ അല്ല. ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള നേതാക്കളും സജീവമായി പങ്കെടുക്കുന്ന ജനങ്ങളും ശക്തമായ സ്ഥാപനങ്ങളും ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിനായി ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സംവിധാനമാണ്.

ഒരു അടിസ്ഥാന സത്യം നമുക്ക് മറക്കാതിരിക്കാം:

നേതാക്കൾ സമുദായത്തിന്റെ ഉടമകളല്ല. അവർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളും കാവൽക്കാരുമാണ്. ഒരു സംഘടനയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി അതിൽ എത്ര നേതാക്കളുണ്ട് എന്നതിലല്ല; എത്രപേർ ആ സംഘടനയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, അതിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുന്നു, അതിനൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നു എന്നതിലാണ്.

സമുദായ സംഘടനകളുടെ ഓഫീസുകൾ ജനങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും കടന്നുചെല്ലാവുന്ന, അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാവുന്ന, ആശ്രയിക്കാവുന്ന കേന്ദ്രങ്ങളായിരിക്കേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന് അത്തരം ഓഫീസുകളിലേക്കുള്ള സാധാരണക്കാരുടെ സന്ദർശനവും സംഘടനാ യോഗങ്ങളിലെ പങ്കാളിത്തവും പ്രവർത്തനങ്ങളോടുള്ള താൽപര്യവും കുറഞ്ഞുവരുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നു.

ഇത് ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ട ഒരു വിഷയമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തെ താൽക്കാലികമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമായോ വ്യക്തിപരമായ അസംതൃപ്തിയായോ സാധാരണ സംഘടനാ പ്രശ്നമായോ മാത്രം കണ്ട് തള്ളിക്കളയുന്നത് ശരിയല്ല. ജനങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് തങ്ങളുടെ നേതാക്കളിൽനിന്നും സംഘടനകളിൽനിന്നും അകന്നുനിൽക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന്റെ പിന്നിലുള്ള യഥാർത്ഥ കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്.

പ്രധാന ചോദ്യം ജനങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് സംഘടനകളിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുന്നു എന്നത് മാത്രമല്ല. അതിനേക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇതാണ്:

സമുദായവും നേതൃത്വവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? സ്വന്തം സംഘടനകളിൽനിന്നും നേതാക്കളിൽനിന്നും അകന്നുനിൽക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് സാധാരണ ജനങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്ന സാഹചര്യം എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടു?


1. വിശ്വാസത്തകർച്ച: പ്രശ്നത്തിന്റെ അടിവേര്

ഏതൊരു സംഘടനയുടെയും അടിത്തറ വിശ്വാസമാണ്. സ്ഥാനമാനങ്ങളിലൂടെയോ പദവികളിലൂടെയോ പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെയോ അത് ജനങ്ങളിൽനിന്ന് ആവശ്യപ്പെടാനാവില്ല. സത്യസന്ധമായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയും നീതിപൂർവമായ സമീപനത്തിലൂടെയും ഉത്തരവാദിത്വബോധത്തിലൂടെയും സമൂഹത്തോടുള്ള ആത്മാർത്ഥമായ പ്രതിബദ്ധതയിലൂടെയും മാത്രമേ വിശ്വാസം നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയൂ.

ചില സമുദായ നേതാക്കളുടെ മുൻകാല പ്രവർത്തനങ്ങളോടുള്ള അസംതൃപ്തി ഇന്ന് രൂപപ്പെട്ടുവരുന്ന അകൽച്ചയുടെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്നായി കാണപ്പെടുന്നു. വാഗ്ദാനങ്ങൾ പാലിക്കപ്പെടാതിരിക്കുക, സംശയകരമായ തീരുമാനങ്ങൾ, ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങളോടുള്ള നിസ്സംഗത, ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മ എന്നിവ ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ജനവിശ്വാസം സ്വാഭാവികമായും കുറയുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, വിദ്യാഭ്യാസ സഹായം തേടിയോ കുടുംബത്തിലെ പ്രതിസന്ധിയിൽ പിന്തുണ അഭ്യർത്ഥിച്ചോ സാമൂഹികമായ ഏതെങ്കിലും ആവശ്യവുമായി ഒരു സമുദായ അംഗം സംഘടനയെ സമീപിക്കുന്നു എന്നു കരുതുക. പലതവണ ഉറപ്പുകൾ ലഭിച്ചിട്ടും പ്രായോഗികമായ സഹായമോ പരിഹാരമോ ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അയാൾക്ക് നിരാശ തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

അതുപോലെ, പ്രധാനപ്പെട്ട സംഘടനാ തീരുമാനങ്ങൾ അംഗങ്ങളുമായി വേണ്ടത്ര കൂടിയാലോചിക്കാതെ എടുക്കുകയോ സാധാരണക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ അവർക്ക് സംഘടനയോടുള്ള ആത്മബന്ധം നഷ്ടപ്പെടും.

ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നം കൂടുതൽ ഗുരുതരമാകുന്നത്.

തുടക്കത്തിൽ ജനങ്ങൾ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കും, അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കും, തിരുത്തലുകൾ ആവശ്യപ്പെടും. എന്നാൽ ഇതുകൊണ്ടൊന്നും മാറ്റമുണ്ടാകുന്നില്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുമ്പോൾ അവർ ക്രമേണ നിശ്ശബ്ദരാവുകയും സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന് പിൻവാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ നിശ്ശബ്ദതയെ സംതൃപ്തിയായി തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്.

ആളുകള്‍  ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് നിർത്തുകയും യോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാതിരിക്കുകയും നേതാക്കളെ സമീപിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എല്ലാം ശരിയായതുകൊണ്ടാവണമെന്നില്ല. തങ്ങളുടെ വാക്കുകൾക്കും പരാതികൾക്കും ഇനി വിലയില്ലെന്ന് അവർക്ക് തോന്നിയതുകൊണ്ടായിരിക്കാം.


2. വ്യക്തിതാൽപര്യങ്ങളോ സമുദായ താൽപര്യങ്ങളോ?

ഒരു സമുദായ സംഘടനയിൽ നേതൃത്വം ഏറ്റെടുക്കുന്നവർക്ക് വലിയൊരു ധാർമിക ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്. സ്വന്തം താൽപര്യങ്ങൾക്കുമുമ്പിൽ സമുദായത്തിന്റെ പൊതുനന്മയ്ക്ക് സ്ഥാനം നൽകുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ നേതൃത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവം.

എന്നാൽ വ്യക്തിപരമായ നേട്ടങ്ങൾ, അധികാരമോഹം, പദവിയോടുള്ള അമിത താൽപര്യം, കുടുംബ സ്വാധീനം, ബിസിനസ് താൽപര്യങ്ങൾ എന്നിവ നേതൃത്വത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്ന ധാരണ ജനങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ സംഘടനയുടെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യം തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

               

ഒരു സമുദായ സംഘടന വ്യക്തിപരമായ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കാനുള്ള വേദിയായി മാറരുത്.

ഉദാഹരണത്തിന്, സംഘടനയിലെ നിയമനങ്ങളിലും അവസരങ്ങളിലും അംഗീകാരങ്ങളിലും തീരുമാനങ്ങളിലും ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിനോ വ്യക്തികൾക്കോ മാത്രം മുൻഗണന ലഭിക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ ഉണ്ടായാൽ അത് സംഘടനയ്ക്കുള്ളിൽ അസമത്വബോധം സൃഷ്ടിക്കും. അർഹതയും കഴിവും ഉള്ളവർ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന ധാരണയും ശക്തമാകും.

അതുപോലെ, സംഘടനയുടെ വിഭവങ്ങളും സ്വാധീനവും പൊതുപരിപാടികളിലെ പ്രാധാന്യവും ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം ആളുകളിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോൾ, സംഘടന തങ്ങളുടേതല്ലെന്നും ഏതാനും വ്യക്തികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ളതാണെന്നും സാധാരണ അംഗങ്ങൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങും.

വ്യക്തിപരമായ നേട്ടവും സമുദായത്തിന്റെ നേട്ടവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം നേതൃത്വം തിരിച്ചറിയണം. ഒരു നേതാവിന് പദവിയിലൂടെ അംഗീകാരവും സ്വാധീനവും സ്ഥാനമാനങ്ങളും ലഭിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ സമുദായം അതിലൂടെ പുരോഗതി കൈവരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ആ നേട്ടങ്ങൾക്കൊന്നും വലിയ അർത്ഥമില്ല.

ഒരു നേതാവിന്റെ വിജയം എത്രകാലം പദവിയിൽ തുടരുന്നു, എത്രപേർ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു, എത്ര ഫോട്ടോകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു എന്നതുകൊണ്ടല്ല അളക്കേണ്ടത്. മറിച്ച്, ആ നേതൃത്വത്തിലൂടെ എത്ര മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തിൽ നല്ല മാറ്റമുണ്ടാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നതുകൊണ്ടാണ്.

ഒരു നേതാവിന്റെ വിജയത്തിന്റെ അളവുകോൽ അയാൾ അനുഭവിക്കുന്ന സ്ഥാനമാനങ്ങളല്ല; സമുദായം കൈവരിക്കുന്ന പുരോഗതിയാണ്.


3. അടിത്തറയില്ലാത്ത ഉപരിപ്ലവ നേതൃത്വം

സമുദായ സംഘടനകളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങളിലൊന്നാണ് ജനങ്ങളുമായുള്ള യഥാർത്ഥ ബന്ധത്തിന്റെ അഭാവം.

ഓഫീസുകളിലും യോഗമുറികളിലും ചടങ്ങുകളുടെ വേദികളിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നുകൊണ്ട് സമുദായ നേതൃത്വം ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിക്കാനാവില്ല.

യഥാർത്ഥ സമുദായം നിലനിൽക്കുന്നത് ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും പ്രദേശങ്ങളിലും വീടുകളിലുമാണ്. വിദ്യാർത്ഥികൾ, മാതാപിതാക്കൾ, തൊഴിലാളികൾ, പ്രൊഫഷണലുകൾ, സംരംഭകർ, വയോജനങ്ങൾ, സ്ത്രീകൾ, യുവജനങ്ങൾ, സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന കുടുംബങ്ങൾ തുടങ്ങി വിവിധ വിഭാഗങ്ങളാണ് സമുദായത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം.

അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ആവശ്യങ്ങളും വ്യത്യസ്തമാണ്.

എന്നാൽ നേതാക്കൾ ഈ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുമ്പോൾ സമുദായത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ അറിവും ധാരണയും അപൂർണമാകുന്നു.

വാർഷിക ആഘോഷങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുക, പൊതുപരിപാടികളിൽ പങ്കെടുക്കുക, പ്രസംഗങ്ങൾ നടത്തുക, പുരസ്കാരങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുക, ഫോട്ടോകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക എന്നിവയെല്ലാം സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഭാഗമായിരിക്കാം. എന്നാൽ ഇവയൊന്നും തുടർച്ചയായ ജനസമ്പർക്കത്തിനും യഥാർത്ഥ സമുദായ ഇടപെടലിനും പകരമാകില്ല.

ഉദാഹരണത്തിന്:

·         വിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന നേതാവ് സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾ നേരിടുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ മനസ്സിലാക്കണം.

·         യുവജന വികസനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന നേതാവ് യുവാക്കളുമായി നേരിട്ട് സംവദിക്കുകയും അവരുടെ തൊഴിൽ, കരിയർ പ്രശ്നങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുകയും വേണം.

·         വനിതാ ശാക്തീകരണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന നേതാവ് സംഘടനാ തീരുമാനങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് അർത്ഥവത്തായ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കണം.

·         സാമൂഹിക വികസനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന നേതാവ് സാധാരണ കുടുംബങ്ങൾ നേരിടുന്ന യഥാർത്ഥ പ്രശ്നങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം.

·         ഐക്യത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന നേതാവ് പ്രസംഗങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ ഭിന്നതകൾ പരിഹരിക്കാനും ജനങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കണം.

അടിത്തട്ടിലുള്ള നേതൃത്വത്തിന് ആദ്യം കേൾക്കാനും പിന്നീട് സംസാരിക്കാനും, തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിനുമുമ്പ് മനസ്സിലാക്കാനും, നേട്ടങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് പ്രവർത്തിക്കാനും കഴിയണം.

ഒരു നേതാവ് ജനങ്ങൾക്ക് സമീപിക്കാവുന്ന വ്യക്തിയായിരിക്കണം. പ്രധാനപ്പെട്ട ചടങ്ങുകളിൽ മാത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയായിരിക്കരുത്.


4. സംഘടനാ ശാഖകൾ തമ്മിലുള്ള ദുർബലമായ ബന്ധം

വിവിധ ശാഖകൾ പൊതുവായ ലക്ഷ്യത്തോടെ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു സമുദായ സംഘടന ശക്തമാകുന്നത്.

ഒരു കേന്ദ്ര സംഘടനയുടെ ശക്തി അതിന്റെ ഭാരവാഹികളിലോ ഓഫീസ് സംവിധാനത്തിലോ മാത്രം അളക്കാനാവില്ല. പ്രാദേശിക ശാഖകളുമായി അത് എത്രത്തോളം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ആ ശാഖകൾ തങ്ങളുടെ അംഗങ്ങളുമായി എത്രത്തോളം ബന്ധം പുലർത്തുന്നു എന്നതിലാണ് യഥാർത്ഥ ശക്തി നിലനിൽക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ശാഖകൾ തമ്മിലുള്ള ഏകോപനം ദുർബലമാകുമ്പോൾ സംഘടനയുടെ മുഴുവൻ പ്രവർത്തന സംവിധാനവും ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.

ചില ശാഖകൾ കേന്ദ്ര നേതൃത്വവുമായി വേണ്ടത്ര ആശയവിനിമയമില്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിച്ചേക്കാം. മറ്റു ചില ശാഖകൾക്ക് ആവശ്യമായ മാർഗനിർദേശമോ പിന്തുണയോ പ്രോത്സാഹനമോ ലഭിക്കാത്തതിനാൽ പ്രവർത്തനരഹിതമാകാം. ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ പ്രാദേശിക ഭാരവാഹികൾക്ക് സംഘടനയുടെ വിശാലമായ ലക്ഷ്യങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണപോലും ഉണ്ടായിരിക്കില്ല.

വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലായി നിരവധി ശാഖകളുള്ള ഒരു സംഘടനയെ ഉദാഹരണമായി എടുക്കാം. ഓരോ ശാഖയും ഒറ്റപ്പെട്ട രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചാൽ പ്രധാനപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ എല്ലാവരിലേക്കും എത്തുകയില്ല. ഒരു പ്രദേശത്ത് വിജയകരമായി നടപ്പാക്കിയ വിദ്യാഭ്യാസ പദ്ധതി മറ്റൊരു പ്രദേശത്തുള്ളവർ അറിയാതെ പോകാം. ഒരു ക്ഷേമപദ്ധതി ഏതാനും സ്ഥലങ്ങളിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങാം. പൊതുവായ സമുദായ പ്രശ്നങ്ങളിൽ കൂട്ടായ ഇടപെടൽ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാം.

ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ സംഘടനയുടെ ശക്തി കുറയ്ക്കുന്നു.

കേന്ദ്ര സംഘടനയും പ്രാദേശിക ശാഖകളും തമ്മിൽ നിരന്തരമായ ആശയവിനിമയവും പൊതുവായ ആസൂത്രണവും ഏകീകൃത ലക്ഷ്യബോധവും പരസ്പര ഉത്തരവാദിത്വവും ഉറപ്പാക്കണം.

ഓരോ ശാഖയും വലിയ സമുദായ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണെന്ന ബോധ്യം പുലർത്തണം. സംഘടനയുടെ പേരും പദവികളും നിലനിർത്താൻ മാത്രമുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട സംവിധാനങ്ങളായി അവ മാറരുത്.

സ്വന്തം സംഘടനയ്ക്കുള്ളിൽത്തന്നെ ഐക്യവും ഏകോപനവുമില്ലെങ്കിൽ, ഐക്യമുള്ള ഒരു സമുദായത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയില്ല.



5. അലസമായ പ്രവർത്തനശൈലി: ലക്ഷ്യബോധമില്ലാതെ നിലനിൽക്കുന്ന സംഘടനകൾ

ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ട മറ്റൊരു വിഷയം സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പ്രകടമാകുന്ന അലസതയും അലംഭാവവുമാണ്.

ഒരു സമുദായ സംഘടന നിരന്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും പരിഹാരങ്ങൾ ആവിഷ്കരിക്കുകയും ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാക്കാൻ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സജീവ സ്ഥാപനമായിരിക്കണം.

എന്നാൽ ആസൂത്രണം ദുർബലമാകുകയും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെടാതിരിക്കുകയും തുടർനടപടികൾ ഇല്ലാതാകുകയും തീരുമാനങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കപ്പെടാതെ പോകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കേവലം ചടങ്ങുകളായി മാറുന്നു.

യോഗങ്ങൾ നടക്കുന്നു, മിനിറ്റ്സ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, പ്രമേയങ്ങൾ പാസാക്കുന്നു, പരിപാടികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും അവയുടെ യഥാർത്ഥ ഫലങ്ങൾ പരിമിതമായി തുടരുന്നു.

പ്രാദേശിക ശാഖകളെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ഒരു പ്രമേയം പാസാക്കിയതുകൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമില്ല. അത് നടപ്പിലാക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കാനും തുടർനടപടികൾ സ്വീകരിക്കാനും ആരെങ്കിലും ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കണം.

പ്രവർത്തനങ്ങളെയും നേട്ടങ്ങളെയും തമ്മിൽ സംഘടനകൾ വേർതിരിച്ചറിയണം.

നടത്തിയ യോഗങ്ങളുടെ എണ്ണമോ സംഘടിപ്പിച്ച പരിപാടികളുടെ എണ്ണമോ പാസാക്കിയ പ്രമേയങ്ങളുടെ എണ്ണമോ മാത്രം പുരോഗതിയുടെ സൂചകങ്ങളല്ല.

ആ പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ ജനങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്ത് പ്രയോജനം ലഭിച്ചു എന്നതാണ് പ്രധാനം.

ചടങ്ങുകളിൽനിന്ന് ലക്ഷ്യബോധമുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്കും പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽനിന്ന് നടപ്പാക്കലിലേക്കും വാഗ്ദാനങ്ങളിൽനിന്ന് അളക്കാവുന്ന നേട്ടങ്ങളിലേക്കും സംഘടനകൾ മാറണം.


6. അർത്ഥവത്തായ ആശയവിനിമയത്തിന്റെ അഭാവം

ഏതൊരു സമുദായ സംഘടനയുടെയും ജീവശ്വാസമാണ് ആശയവിനിമയം.

നേതാക്കൾ ജനങ്ങളുമായി ആശയവിനിമയം നടത്തണം. അതുപോലെ ജനങ്ങൾക്കും തങ്ങളുടെ നേതാക്കളുമായി തുറന്നും സ്വതന്ത്രമായും ആശയവിനിമയം നടത്താൻ അവസരം ഉണ്ടായിരിക്കണം.

എന്നാൽ ആശയവിനിമയം ഏകപക്ഷീയമാകുമ്പോൾ ബന്ധം ക്രമേണ ദുർബലമാകുന്നു.

നേതൃത്വത്തിൽനിന്ന് അംഗങ്ങളിലേക്ക് മാത്രം വിവരങ്ങൾ എത്തുകയും അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയിക്കാനും നിർദേശങ്ങൾ നൽകാനും വിമർശനങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാനും അംഗങ്ങൾക്ക് മതിയായ അവസരം ലഭിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ അവർക്ക് സംഘടനയിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുന്നതായി തോന്നും.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട തീരുമാനം സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയോ പൊതുഅറിയിപ്പിലൂടെയോ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത് മാത്രം ജനങ്ങളുമായി കൂടിയാലോചിച്ചു എന്നതിന് തെളിവല്ല.

അതുപോലെ, ഒരു യോഗം സംഘടിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം അർത്ഥവത്തായ ജനപങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാകുന്നില്ല. സാധാരണ അംഗങ്ങൾക്ക് അവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള അവസരം ഉണ്ടായിരിക്കണം.

ആധുനിക ആശയവിനിമയ സംവിധാനങ്ങൾ സമുദായ ബന്ധം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിന് മികച്ച അവസരങ്ങളാണ് നൽകുന്നത്. വാട്സ്ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പുകളും ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റുകളും ഓൺലൈൻ അറിയിപ്പുകളും പ്രയോജനകരമാണെങ്കിലും അവയ്ക്ക് യഥാർത്ഥ വ്യക്തിബന്ധത്തിനും നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടലിനും പകരമാകാനാവില്ല.

അംഗങ്ങൾക്ക് പരാതികൾ ഉന്നയിക്കാനും നിർദേശങ്ങൾ സമർപ്പിക്കാനും സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കാനും സമയബന്ധിതമായ മറുപടി ലഭിക്കാനും കഴിയുന്ന തുറന്ന സംവിധാനങ്ങൾ നേതാക്കൾ സൃഷ്ടിക്കണം.

ജനങ്ങളിൽനിന്ന് പിന്തുണയോ പങ്കാളിത്തമോ ആവശ്യമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ മാത്രം ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നതല്ല യഥാർത്ഥ ബന്ധം.

നിരന്തരമായ സമ്പർക്കവും പരസ്പര വിശ്വാസവുമാണ് ആരോഗ്യകരമായ സംഘടനാ ബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.


7. യുവജനങ്ങളുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും വർധിച്ചുവരുന്ന അകൽച്ച

ഏതൊരു സമുദായത്തിന്റെയും ഭാവി പ്രധാനമായും അതിന്റെ യുവതലമുറയുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും പങ്കാളിത്തത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഈ വിഭാഗങ്ങൾ സമുദായ സംഘടനകളിൽനിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുന്നുവെങ്കിൽ ദീർഘകാല പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഗുരുതരമായിരിക്കും.

ഇന്നത്തെ യുവാക്കളുടെ ചിന്തകളും പ്രതീക്ഷകളും വ്യത്യസ്തമാണ്. സുതാര്യത, കഴിവ്, തുറന്ന സമീപനം, നീതി, സംഭാവന ചെയ്യാനുള്ള അവസരങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് അവർ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. അർത്ഥവത്തായ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ നൽകാതെ പരമ്പരാഗത അധികാരക്രമത്തിൽ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്ന സംഘടനകളോട് അവർക്ക് താൽപര്യം കുറയാം.

യുവ പ്രൊഫഷണലുകൾക്കും സംരംഭകർക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയുള്ള വ്യക്തികൾക്കും സംഘടനകളെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന വിലപ്പെട്ട ആശയങ്ങളും കഴിവുകളും ഉണ്ട്. സംഘടനാ ആസൂത്രണത്തിലും ഭരണനിർവഹണത്തിലും സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങളിലും തീരുമാനമെടുക്കുന്നതിലും അവർക്ക് അവസരം നൽകണം.

അതുപോലെ, സ്ത്രീകളെ സമുദായ ചടങ്ങുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരായി മാത്രം കാണരുത്. സമുദായത്തിന്റെ നയങ്ങളും ഭാവിയും രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ അവർക്ക് സജീവമായ പങ്കാളിത്തം നൽകണം.

ഒരു വാർഷിക സമ്മേളനത്തിൽ യുവാക്കളെ പങ്കെടുപ്പിക്കുന്നതും ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ വികസന പദ്ധതിയുടെ നേതൃത്വം അവരെ ഏൽപ്പിക്കുന്നതും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. രണ്ടാമത്തേത് ഉത്തരവാദിത്വവും ഉടമസ്ഥബോധവും യഥാർത്ഥ പങ്കാളിത്തവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

സ്ത്രീകളുടെ പങ്കാളിത്തത്തിലും ഇതേ സമീപനം ആവശ്യമാണ്.

യുവജനങ്ങൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും അർത്ഥവത്തായ അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാത്ത സമുദായ സംഘടനകൾ സ്വന്തം ഭാവിയെ നിർണയിക്കുന്ന വിഭാഗങ്ങളിൽനിന്നുതന്നെ അകന്നുപോകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

8. ഈ അകൽച്ച തുടർന്നാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ

ഇപ്പോഴത്തെ അകൽച്ചയ്ക്ക് സമയബന്ധിതമായി പരിഹാരം കാണാതിരുന്നാൽ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ പിന്നീട് പരിഹരിക്കാൻ കൂടുതൽ പ്രയാസമാകും.

ഒന്നാമതായി, സംഘടനയുടെ വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടും.

ജനങ്ങൾ നാടാർ സമുദായത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന സ്വത്വബോധം നിലനിർത്തിയേക്കാം. എന്നാൽ നിലവിലുള്ള സംഘടനകളിലുള്ള വിശ്വാസം ക്രമേണ നഷ്ടപ്പെടാം. സംഘടനയുടെ പേരും ഔദ്യോഗിക സംവിധാനങ്ങളും നിലനിൽക്കുമ്പോഴും സാധാരണ ജനങ്ങൾക്കിടയിലെ സ്വാധീനം ഇല്ലാതാകാം.

രണ്ടാമതായി, സംഘടനാ പങ്കാളിത്തം ചടങ്ങുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങും.

സാമൂഹിക ബാധ്യതയാലോ പാരമ്പര്യത്താലോ വ്യക്തിബന്ധങ്ങളാലോ ആളുകൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ആഘോഷങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തേക്കാം. എന്നാൽ സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളോട് ആത്മാർത്ഥമായ താൽപര്യമോ ബന്ധമോ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല.

മൂന്നാമതായി, കഴിവുള്ള വ്യക്തികൾ സംഘടനയിൽനിന്ന് അകന്നുപോകും.

തങ്ങളുടെ അറിവും അനുഭവവും വിഭവങ്ങളും നേതൃത്വശേഷിയും വിലമതിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നവർ സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന് പിൻവാങ്ങിയേക്കാം.

നാലാമതായി, യുവതലമുറ സമുദായ സംഘടനകളോട് നിസ്സംഗത പുലർത്തും.

സുതാര്യതയും അർത്ഥവത്തായ അവസരങ്ങളും പ്രായോഗിക നേട്ടങ്ങളും കാണാനാകാത്ത പക്ഷം യുവജനങ്ങൾ സമുദായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന് ക്രമേണ അകന്നുപോകും.

അഞ്ചാമതായി, കൂട്ടായ ശക്തി ദുർബലമാകും.

ജനങ്ങളും സംഘടനാ ശാഖകളും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ പൊതുവായ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനുള്ള സമുദായത്തിന്റെ ശേഷി കുറയും.

വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ, സാമൂഹിക വികസനം, സാമ്പത്തിക പുരോഗതി, പിന്നാക്ക കുടുംബങ്ങളുടെ ക്ഷേമം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ കൂട്ടായ പ്രവർത്തനം ആവശ്യമാണ്. ഭിന്നിച്ചുനിൽക്കുന്ന, ജനപങ്കാളിത്തമില്ലാത്ത സംഘടനകൾക്ക് ഇത്തരം വെല്ലുവിളികളെ ഫലപ്രദമായി നേരിടാനാവില്ല.

ആറാമതായി, സമുദായ സ്വത്വം ചടങ്ങുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങും.

സമുദായം ആഘോഷങ്ങൾക്കും സമ്മേളനങ്ങൾക്കും ഒത്തുചേരുകയും എന്നാൽ ദൈനംദിന സാമൂഹിക, വിദ്യാഭ്യാസ, വികസന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പരസ്പരം ബന്ധമില്ലാതെ തുടരുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഏറ്റവും നിർഭാഗ്യകരമായ പരിണാമം.


9. ഏറ്റവും വലിയ അപകടം: നേതാക്കൾ മാത്രം അവശേഷിക്കുകയും സംഘടനയിൽനിന്ന് സമുദായം അപ്രത്യക്ഷമാകും 

നിലവിലെ അകൽച്ച തുടർന്നാൽ ഉണ്ടാകാവുന്ന ഏറ്റവും അപകടകരമായ സാഹചര്യം ഇതാണ്: നേതൃസ്ഥാനങ്ങൾ നിലനിൽക്കും, ഭാരവാഹികൾ പ്രവർത്തിക്കും, ഓഫീസുകൾ തുറന്നിരിക്കും, യോഗങ്ങളും വാർഷിക പരിപാടികളും നടക്കും. എന്നാൽ സാധാരണ ജനങ്ങൾ സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന് അർത്ഥവത്തായ രീതിയിൽ അകന്നുനിൽക്കും.

അതേ ചെറിയ വിഭാഗം ആളുകൾതന്നെ സ്ഥാനങ്ങൾ കൈവശം വയ്ക്കുകയും പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയും സംഘടനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ വിശാലമായ സമുദായം കേവലം കാഴ്ചക്കാരായി മാറുന്നു. ഇത് സുസ്ഥിരമായ നേതൃത്വമല്ല.

ജനങ്ങളുടെ അർത്ഥവത്തായ പങ്കാളിത്തമില്ലാത്ത സംഘടന വേരുകൾ ക്രമേണ ഉണങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ശാഖകൾ മാത്രം പച്ചപിടിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു വൃക്ഷത്തെപ്പോലെയാണ്.

10. ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം? സമുദായത്തെ പുനർനിർമിക്കാനുള്ള കർമപദ്ധതി

പ്രശ്നങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം പരിഹാരമുണ്ടാകില്ല. പോരായ്മകൾ തിരിച്ചറിയുന്നത് പ്രധാനമാണ്. എന്നാൽ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം ക്രിയാത്മകമായ മാറ്റമായിരിക്കണം.

ഈ ബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ നേതൃത്വത്തിനും സാധാരണ സമുദായ അംഗങ്ങൾക്കും ഒരുപോലെ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്.

A. സുതാര്യതയിലൂടെയും ഉത്തരവാദിത്വത്തിലൂടെയും വിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കുക

ജനവിശ്വാസം പ്രസംഗങ്ങളിലൂടെയോ ഉറപ്പുകളിലൂടെയോ മാത്രം വീണ്ടെടുക്കാനാവില്ലെന്ന് നേതൃത്വം തിരിച്ചറിയണം.

സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങൾ, നിയമനങ്ങൾ, വിഭവങ്ങളുടെ വിനിയോഗം, പ്രധാനപ്പെട്ട തീരുമാനങ്ങൾ എന്നിവയിൽ സുതാര്യമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കണം.

വാർഷിക പ്രവർത്തന റിപ്പോർട്ടുകളും സാമ്പത്തിക കണക്കുകളും അംഗങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമാക്കണം.

പരാതികൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിനും ന്യായമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകുന്നതിനും വ്യക്തമായ സംവിധാനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം.

പദവിയുടെയും സ്വാധീനത്തിന്റെയും വ്യത്യാസമില്ലാതെ എല്ലാ ഭാരവാഹികൾക്കും ഉത്തരവാദിത്വം ബാധകമായിരിക്കണം.

B. ജനകീയമായ നേതൃത്വശൈലി സ്വീകരിക്കുക

നേതാക്കൾ പ്രാദേശിക ശാഖകൾ പതിവായി സന്ദർശിക്കുകയും സാധാരണ അംഗങ്ങളുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തുകയും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും വേണം.

ഔദ്യോഗിക പരിപാടികൾക്ക് പുറമെയും ജനങ്ങൾക്ക് സമീപിക്കാവുന്നവരായിരിക്കണം നേതാക്കൾ.

തങ്ങളെ അവഗണിക്കുമെന്നോ വ്യത്യസ്തമായി പെരുമാറുമെന്നോ ഭയപ്പെടാതെ നേതാക്കളെ സമീപിക്കാൻ സാധാരണ അംഗങ്ങൾക്ക് കഴിയണം.

               

C. പ്രാദേശിക ശാഖകളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുക

ഓരോ ശാഖയ്ക്കും വ്യക്തമായ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും പതിവായ യോഗങ്ങളും അളക്കാവുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

കേന്ദ്ര സംഘടന മാർഗനിർദേശവും പിന്തുണയും നൽകുന്നതിനൊപ്പം പ്രാദേശിക പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ ശാഖകൾക്ക് ആവശ്യമായ സ്വാതന്ത്ര്യവും അനുവദിക്കണം.

വിവരങ്ങളും ആശയങ്ങളും വിജയകരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളും എല്ലാ ശാഖകളിലേക്കും എത്തിക്കുന്നതിന് ക്രമബദ്ധമായ ആശയവിനിമയ സംവിധാനം വേണം.

D. പ്രവർത്തന മികവിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന നേതൃത്വം ഉറപ്പാക്കുക

ഒരു പദവി ഏറ്റെടുക്കുന്നത് വ്യക്തമായ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നതിന് തുല്യമായിരിക്കണം.

ഓരോ ഭാരവാഹിക്കും നിർവഹിക്കേണ്ട ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുകയും നേട്ടങ്ങൾ, വെല്ലുവിളികൾ, പൂർത്തിയാകാത്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് നിശ്ചിത ഇടവേളകളിൽ റിപ്പോർട്ട് നൽകുകയും വേണം. നേതൃസ്ഥാനങ്ങൾ സ്ഥിരമായ അവകാശങ്ങളായി മാറരുത്.

ജനാധിപത്യപരമായ പങ്കാളിത്തം, സുതാര്യമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടപടികൾ, നേതൃമാറ്റത്തിനുള്ള ആസൂത്രണം, കഴിവുള്ള പുതിയ വ്യക്തികൾക്ക് അവസരങ്ങൾ എന്നിവ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.

E. വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും സാമ്പത്തിക പുരോഗതിക്കും മുൻഗണന നൽകുക

ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രായോഗികമായ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പദ്ധതികൾക്ക് സമുദായ സംഘടനകൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകണം.

ഇവയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താവുന്ന ചില പ്രധാന പ്രവർത്തനങ്ങൾ:

·         അർഹരായ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് സ്കോളർഷിപ്പുകളും വിദ്യാഭ്യാസ സഹായവും.

·         കരിയർ മാർഗനിർദേശവും മെന്ററിങ്ങും തൊഴിൽ സഹായവും.

·         പ്രൊഫഷണൽ നെറ്റ്‌വർക്കിങ്ങും സംരംഭകത്വ വികസനവും.

·         സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന കുടുംബങ്ങൾക്ക് സഹായം.

·         ആരോഗ്യ ബോധവൽക്കരണവും സാമൂഹിക ക്ഷേമ പദ്ധതികളും.

·         നൈപുണ്യ വികസനവും ഡിജിറ്റൽ സാക്ഷരതയും.

·         വനിതാ സംരംഭകത്വത്തിനും യുവജന സംരംഭങ്ങൾക്കും പിന്തുണ.

ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ സമുദായ സംഘടനകളെ ജനങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനകരമായ സ്ഥാപനങ്ങളാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയും.

F. യുവജനങ്ങൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും യഥാർത്ഥ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ നൽകുക

യുവജനങ്ങൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും സംഘടനാ കമ്മിറ്റികളിലും തീരുമാനമെടുക്കുന്ന സമിതികളിലും അർഹമായ പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പാക്കണം.

പദ്ധതികൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകാനും ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാനും സംഘടനാ ആസൂത്രണത്തിൽ പങ്കാളികളാകാനും അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.

അവരുടെ പങ്കാളിത്തം കേവലം പേരിനുവേണ്ടിയുള്ളതാകരുത്. യഥാർത്ഥ അധികാരവും ഉത്തരവാദിത്വവും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

G. സംവാദത്തിന്റെ സംസ്കാരം വളർത്തുക

ജനാധിപത്യപരമായ ഏത് സംഘടനയിലും അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ സ്വാഭാവികമാണ്.

ക്രിയാത്മകമായ വിമർശനങ്ങളെ നേതൃത്വത്തോടുള്ള അനാദരവായോ സംഘടനാവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനമായോ കാണരുത്.

അസൗകര്യമുണ്ടാക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങളാണെങ്കിലും തുറന്ന മനസ്സോടെ കേൾക്കാൻ നേതാക്കൾ തയ്യാറാകണം.

അതുപോലെ, വ്യക്തിപരമായ വിരോധങ്ങളിലൂടെ കൂട്ടായ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്താതെ ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കാനും പരിഹാരങ്ങൾ നിർദേശിക്കാനും സമുദായ അംഗങ്ങളും തയ്യാറാകണം.

H. ചടങ്ങുകളിൽനിന്ന് ഫലപ്രദമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്ക് മാറുക

സമുദായത്തിന്റെ സ്വത്വം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും സാമൂഹിക ബന്ധങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും വാർഷിക ആഘോഷങ്ങൾക്കും സാംസ്കാരിക സംഗമങ്ങൾക്കും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.

എന്നാൽ അവയ്‌ക്കൊപ്പം ജനങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ആവശ്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്ന തുടർച്ചയായ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

വാർഷിക ആഘോഷങ്ങളുടെ ഭംഗികൊണ്ടു മാത്രമല്ല, വർഷത്തിലെ ശേഷിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ സംഘടന എന്ത് നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിച്ചു എന്നതുകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ പ്രവർത്തന മികവ് വിലയിരുത്തേണ്ടത്.



11. ഉത്തരവാദിത്വം നേതാക്കൾക്ക് മാത്രമല്ല

നേതൃത്വം സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്വം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുപോലെ സാധാരണ സമുദായ അംഗങ്ങൾക്കും ഈ ബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുണ്ട്.

എല്ലാ സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്നും പൂർണമായി വിട്ടുനിൽക്കുന്നത് തിരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെ കൂടുതൽ രൂക്ഷമാക്കിയേക്കാം.

ആത്മാർത്ഥതയും കഴിവുമുള്ള അംഗങ്ങൾ പൂർണമായും പിൻവാങ്ങുകയാണെങ്കിൽ സംഘടനയുടെ നിയന്ത്രണം ഏതാനും വ്യക്തികളിൽ കൂടുതൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

അതിനാൽ സാധാരണ അംഗങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദമായ അതൃപ്തിയിൽ ഒതുങ്ങാതെ സജീവമായ പങ്കാളിത്തത്തിലേക്ക് കടന്നുവരണം.

യോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുക, ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുക, നിർദേശങ്ങൾ നൽകുക, പ്രയോജനകരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സന്നദ്ധരായി പങ്കെടുക്കുക, കഴിവുള്ള വ്യക്തികളെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നിവ ആവശ്യമാണ്.

അതേസമയം, പങ്കാളിത്തം എന്നത് എല്ലാ തീരുമാനങ്ങളെയും ഉപാധികളില്ലാതെ അംഗീകരിക്കുക എന്നല്ല.

ആരോഗ്യകരമായ സംഘടനയ്ക്ക് സഹകരണവും ഉത്തരവാദിത്വബോധവും ഒരുപോലെ ആവശ്യമാണ്.

നേതൃത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും സുതാര്യത ആവശ്യപ്പെടാനും ജനാധിപത്യപരവും ക്രിയാത്മകവുമായ മാർഗങ്ങളിലൂടെ മാറ്റങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടാനും അംഗങ്ങൾക്ക് അവകാശമുണ്ട്.

നിലവിലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളെ തകർക്കുകയല്ല ലക്ഷ്യം. മറിച്ച്, അവയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന് അർഹമായ സ്ഥാപനങ്ങളാക്കി മാറ്റുകയുമാണ് വേണ്ടത്.

12. നിലവിലെ നേതൃത്വത്തോടുള്ള ഒരു സന്ദേശം

നിലവിലെ നേതൃത്വം ഈ സാഹചര്യത്തെ കേവലം വിമർശനമായി കാണാതെ ആത്മപരിശോധനയ്ക്കുള്ള അവസരമായി സ്വീകരിക്കണം.

ഓരോ നേതാവും സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ചില ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്:

·         സാധാരണ സമുദായ അംഗങ്ങൾക്ക് നമ്മെ എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ?

·         വ്യക്തിപരമായ താൽപര്യങ്ങളെക്കാൾ സമുദായത്തിന്റെ പൊതുനന്മയ്ക്ക് നമ്മൾ മുൻഗണന നൽകിയിട്ടുണ്ടോ?

·         വിമർശനങ്ങളെ തുറന്ന മനസ്സോടെ കേൾക്കാൻ നമ്മൾ തയ്യാറായിട്ടുണ്ടോ?

·         കേന്ദ്ര സംഘടനയും പ്രാദേശിക ശാഖകളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശക്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?

·         യുവജനങ്ങൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും അർത്ഥവത്തായ അവസരങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ടോ?

·         നമ്മുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്ക് അളക്കാവുന്ന നേട്ടങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ടോ?

·         കഴിവുള്ള പുതിയ വ്യക്തികളെ നേതൃത്വത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ നമ്മൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

·         സാധാരണ അംഗങ്ങൾക്ക് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും നമ്മെ സമീപിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങളിൽ പലതിനും ഉത്തരം ഇല്ല എന്നാണെങ്കിൽ തിരുത്തലുകൾ വരുത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

ജനങ്ങൾക്ക് മുകളിലായി നിൽക്കുന്നതല്ല നേതൃത്വം. ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ നിൽക്കുകയും അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും അവരോടൊപ്പം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ നേതൃത്വം.

തെറ്റുകൾ അംഗീകരിക്കാനുള്ള സന്നദ്ധത ദൗർബല്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമല്ല. അത് പക്വതയുടെയും ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള നേതൃത്വത്തിന്റെയും അടയാളമാണ്.

സ്വന്തം പദവി കാരണം ആദരവ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന നേതാവിനെക്കാൾ, ജനങ്ങളെ കേൾക്കാനും പോരായ്മകൾ അംഗീകരിക്കാനും ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനും തയ്യാറാകുന്ന നേതാവിനാണ് കൂടുതൽ ആദരവ് ലഭിക്കുക.


13. ഭാവി പുനർനിർമിക്കുക: വ്യക്തികേന്ദ്രീകൃത നേതൃത്വത്തിൽനിന്ന് കൂട്ടായ നേതൃത്വത്തിലേക്ക്

നാടാർ സമുദായത്തിന് കൂട്ടായ പുരോഗതിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പുതിയൊരു കാഴ്ചപ്പാട് ആവശ്യമാണ്.

വിവിധ തലമുറകളിലും തൊഴിൽ മേഖലകളിലും സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലങ്ങളിലും ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രദേശങ്ങളിലും ഉള്ളവർക്ക് ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള വേദികളായി സമുദായ സംഘടനകൾ മാറണം.

വ്യക്തികളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള സംഘടനാ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന് സ്ഥാപനങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റം ഉണ്ടാകണം.

ഒരു വ്യക്തിയെയോ ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗത്തെയോ ആശ്രയിച്ചായിരിക്കരുത് സംഘടനയുടെ വിജയം. ഭാരവാഹികൾ മാറിയാലും സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും മൂല്യങ്ങളും വിഭവങ്ങളും ദീർഘകാല ലക്ഷ്യങ്ങളും ശക്തമായി നിലനിൽക്കണം.

ഇതിന് സ്ഥാപനപരമായ അച്ചടക്കം, ജനാധിപത്യപരമായ പ്രവർത്തനരീതി, പ്രൊഫഷണൽ മാനേജ്മെന്റ്, സുതാര്യത, പൊതുവായ ഉത്തരവാദിത്വബോധം എന്നിവ ആവശ്യമാണ്.

വരാനിരിക്കുന്ന പത്തുവർഷത്തേക്കുള്ള സമുദായത്തിന്റെ മുൻഗണനകൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയണം.

വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ സമുദായം എവിടെ എത്തണം? സാമ്പത്തിക അവസരങ്ങൾ എങ്ങനെ വർധിപ്പിക്കാം? സംരംഭകത്വം എങ്ങനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാം? പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളെ എങ്ങനെ സഹായിക്കാം? മാറുന്ന സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നതിനൊപ്പം സമുദായ സ്വത്വം എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കാം?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ഗൗരവമായ ചർച്ചയ്ക്കും ഏകോപിതമായ പ്രവർത്തനത്തിനും വിധേയമാക്കണം.

അറിവും അനുഭവപരിചയവും തൊഴിൽ വൈദഗ്ധ്യവും സംരംഭകത്വ ശേഷിയും സമുദായത്തോട് പ്രതിബദ്ധതയുമുള്ള നിരവധി വ്യക്തികൾ നാടാർ സമുദായത്തിലുണ്ട്. ഈ കഴിവുകളെ പൊതുവായ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ഒരുമിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന വിശ്വാസയോഗ്യവും കാര്യക്ഷമവുമായ സ്ഥാപനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാന വെല്ലുവിളി.

സമുദായത്തിന് കഴിവുകളുടെ കുറവില്ല. ആ കഴിവുകളെ തിരിച്ചറിയാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും പൊതുനന്മയ്ക്കായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താനും കഴിയുന്ന നേതൃത്വ സംസ്കാരമാണ് ഇന്ന് ആവശ്യം.

ഭാവി ഇനി "ഞാനും ഞാനും" എന്നതാകരുത്.

അത് "നമ്മളും നമ്മുടെ സമുദായവും" എന്നതായിരിക്കണം.

വിശ്വാസം പുനർനിർമിക്കേണ്ട സമയം ഇതാണ്. ജനങ്ങളുമായി വീണ്ടും ബന്ധപ്പെടേണ്ട സമയം ഇതാണ്. വ്യക്തിതാൽപര്യങ്ങൾക്കുമുകളിൽ സമുദായ താൽപര്യങ്ങൾക്ക് സ്ഥാനം നൽകേണ്ട സമയവും ഇതാണ്.

ഓർക്കുക, KNMS-ന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയോ പദവിയോ അല്ല; പരസ്പരം വിശ്വസിച്ച് കൈകോർക്കുന്ന നമ്മൾ ഓരോരുത്തരുമാണ്!

നന്ദി. ജയ് ഹിന്ദ്!...ജയ് നാടാര്‍... ജയ് K.N.M.S!

- സൂരജ് കെ.പി, KNMS

അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

നിങ്ങള്‍ക്കായി ബഡ്ജറ്റില്‍ ഒതുങ്ങുന്ന ഫോണുകള്‍

നിങ്ങള്‍ക്കായി ബഡ്ജറ്റില്‍ ഒതുങ്ങുന്ന ഫോണുകള്‍
ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

നാടാർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രശനങ്ങൾ അടങ്ങിയ നിവേദനം ബഹുമാനപ്പെട്ട മുഖ്യ മന്ത്രി വി.ഡി. സതീശന് നൽകി

നാടാർ സമുദായത്തിന്റെ പ്രശനങ്ങൾ അടങ്ങിയ നിവേദനം ബഹുമാനപ്പെട്ട മുഖ്യ മന്ത്രി വി.ഡി. സതീശന് നൽകി

തമിഴ്‌നാട് നാടാര്‍ മഹാജന സംഘം അഴകാപുരം (കന്യാകുമാരി) 32-ാമത് വാർഷികം

തമിഴ്‌നാട് നാടാര്‍ മഹാജന സംഘം അഴകാപുരം (കന്യാകുമാരി) 32-ാമത് വാർഷികം

സന്യാസി ബാലപ്രജാപതി അടികളാരുടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് KNMS പ്രസിഡന്റ് ഡോ. ജെ. ലോറൻസും സംഘവും

സന്യാസി ബാലപ്രജാപതി അടികളാരുടെ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് KNMS പ്രസിഡന്റ് ഡോ. ജെ. ലോറൻസും  സംഘവും

കേരള കൌമുദി പ്രതിഭാ പുരസ്കാരം

കേരള കൌമുദി പ്രതിഭാ പുരസ്കാരം
കേരള കൌമുദി പ്രതിഭാ പുരസ്കാരം 2024 ബഹു: കേരളാ ഗവ: രെജിസ്ട്രേഷൻ ,മ്യൂസിയ പുരാവസ്തു, പുരാരേഖാ വകുപ്പ് മന്ത്രി കടന്നപ്പള്ളി രാമചന്ദ്രനിൽ നിന്നും കേരള നാടാര്‍ മഹാജന സംഘം (KNMS) സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് ശ്രീ ജെ ലോറന്‍സ് അവര്‍കള്‍ സ്വീകരിക്കുന്നു.

KNMS വിദ്യോത്സവം സിനിമാ നടന്‍ ശ്രീ പ്രേംകുമാര്‍ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുന്നു (Click photo to download)

KNMS സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് ശ്രീ ജെ. ലോറന്‍സ് “ഭാരത്‌ സേവക് സമാജ് ദേശീയ അവാര്‍ഡ് ” സ്വീകരിക്കുന്നു.

ലീഡേഴ്‌സുമായുള്ള പ്രസിഡന്റിന്റെ കൂടിക്കാഴ്ചകൾ

ലീഡേഴ്‌സുമായുള്ള പ്രസിഡന്റിന്റെ കൂടിക്കാഴ്ചകൾ
KNMS പ്രസിഡന്റ് ഡോ.ജെ ലോറൻസ് കോൺഗ്രസ്സ് ലീഡർ ബഹു: ശ്രി ശശി തരൂർ ,MP -ക്ക് സമുദായത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ അടങ്ങിയ നിവേദനം സമർപ്പിച്ചു ചർച്ചചെയ്തു

KNMS പ്രസിഡന്റ് ഡോ.ജെ ലോറൻസ് പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് ബഹു: ശ്രീ വി.ഡി സതീശന് സമുദായത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ അടങ്ങിയ നിവേദനം സമർപ്പിച്ചു ചർച്ചചെയ്തു

KNMS പ്രസിഡന്റ് ഡോ.ജെ ലോറൻസ് കോൺഗ്രസ്സ് മുൻ മന്ത്രി ബഹു: ശ്രി ശിവകുമാറിന് സമുദായത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ അടങ്ങിയ നിവേദനം സമർപ്പിച്ചു ചർച്ചചെയ്തു

KNMS പ്രസിഡന്റ് ഡോ.ജെ ലോറൻസ് ബി.ജെ.പി ലീഡർ ബഹു: ശ്രീ രാജീവ് ചന്ദ്രശേഖർക്ക് സമുദായത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ അടങ്ങിയ നിവേദനം സമർപ്പിച്ചു ചർച്ചചെയ്തു

KNMS പ്രസിഡന്റ് ഡോ.ജെ ലോറൻസ് ബി.ജെ.പി ലീഡർ ബഹു: ശ്രീ മുരളീധരന് സമുദായത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ അടങ്ങിയ നിവേദനം സമർപ്പിച്ചു ചർച്ചചെയ്തു

KNMS പ്രസിഡന്റ് ഡോ.ജെ ലോറൻസും സംഘവും സി.പി.എം ലീഡർ ശ്രീ ഗോവിന്ദൻ മാസ്റ്റർക്കു സമുദായത്തിന്റ

KNMS  പ്രസിഡന്റ്  ഡോ.ജെ ലോറൻസും  സംഘവും  സി.പി.എം  ലീഡർ    ശ്രീ ഗോവിന്ദൻ മാസ്റ്റർക്കു  സമുദായത്തിന്റ

NADAR FIGHT SONG - നാടാർ സമര ഗീതം

KNMS മുന്‍ നേതാക്കളെ ആദരിക്കുന്നു

KNMS മുന്‍ നേതാക്കളെ ആദരിക്കുന്നു

KNMS മുന്‍ നേതാക്കളെ ആദരിക്കുന്നു

KNMS മുന്‍ നേതാക്കളെ ആദരിക്കുന്നു

KNMS മുന്‍ നേതാക്കളെ ആദരിക്കുന്നു

KNMS മുന്‍ നേതാക്കളെ ആദരിക്കുന്നു

KNMS മുന്‍ നേതാക്കളെ ആദരിക്കുന്നു

KNMS മുന്‍ നേതാക്കളെ ആദരിക്കുന്നു

ബഹു: KNMS സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റിനെ നെയ്യാറ്റിന്‍കര ടൌണ്‍ ശാഖ ആദരിക്കുന്നു.

ബഹു: KNMS സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റിനെ നെയ്യാറ്റിന്‍കര ടൌണ്‍ ശാഖ ആദരിക്കുന്നു.

KNMS സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്‍റ് സെക്രട്ടറിയോടൊപ്പം RCC യിലെ രോഗികളെ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നു

KNMS   സംസ്ഥാന   പ്രസിഡന്‍റ്   സെക്രട്ടറിയോടൊപ്പം  RCC യിലെ രോഗികളെ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നു

നാടാർ സമൂഹത്തിന്റെ ശബ്ദം

തിരഞ്ഞെടുത്ത പോസ്റ്റ്

കേരള നാടാർ മഹാജന സംഘം (കെഎൻഎംഎസ്) നാടാര്‍ ജനതയുടെ സംരക്ഷക സംഘടന

കേരള നാടാർ മഹാജന സംഘം (കെഎൻഎംഎസ്),നാടാര്‍ സമുദായ ഐക്യം , പുരോഗതി , സമൂഹ സേവനം എന്നിവയുടെ പ്രതീകമാണ്. മുന്‍ സൈനികനും കമ്മ്യൂണിറ്റി ഡവലപ്മെന്‍...

ചരിത്രം തിരുത്തിയ നാടാർ പോരാളികൾ

Nadar History Anthem - നാടാർ ചരിത്ര ഗീതം

7% വിദ്യാഭ്യാസ സംവരണം - നാടാർ സംയുക്ത സമിതി - അവകാശ സമരം - II (26/11/2024) (ക്ലിക്ക് ഫോട്ടോ )

KNMS in Election - തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ കെ.എന്‍.എം.എസ്

Kamarajar - The King Maker Who Went Unnoticed | Keerthi History