നാടാര്‍ കപ്പൽ മുങ്ങാൻ അനുവദിക്കരുത് – നമ്മുടെ സമുദായത്തെ നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് രക്ഷിക്കാം!

കേരള നാടാർ മഹാജന സംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തകരോടും അംഗങ്ങളോടും പ്രസിഡന്റിന്റെ ഹൃദയസ്പർശിയായ ആഹ്വാനം

ഡോ. ജെ. ലോറൻസ്, സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ് – കേരള നാടാർ മഹാജന സംഘം (KNMS)

പ്രിയപ്പെട്ട എന്റെ നാടാർ സഹോദരീ സഹോദരന്മാരേ,

ഇന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സംസാരിക്കുന്നത്  കേരള നാടാർ മഹാജന സംഘത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റ് എന്ന ഔദ്യോഗിക പദവിയുടെ അധികാരത്തോടെയല്ല; മറിച്ച് ഈ സമുദായത്തിന്റെ വേദനയും പ്രതീക്ഷകളും സ്വപ്നങ്ങളും ഹൃദയത്തിൽ പേറുന്ന നിങ്ങളിലൊരാളായിട്ടാണ്.

ഇന്ന് എന്റെ മനസ്സ് വേദനിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിലേറെ, എന്റെ മനസ്സിൽ പ്രതീക്ഷയുണ്ട്. നമ്മുടെ സമുദായത്തിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കയുണ്ട്. നമ്മുടെ മഹത്തായ സംഘടനയുടെ നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്തരവാദിത്വബോധമുണ്ട്.

ആരെയും വ്യക്തിപരമായി കുറ്റപ്പെടുത്താനോ അപമാനിക്കാനോ ഭിന്നിപ്പിക്കാനോ അല്ല ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ സമുദായത്തെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു. ഈ സംഘടനയുടെ ശക്തിയിൽ ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പൂർവികർ ത്യാഗം സഹിച്ച് കെട്ടിപ്പടുത്ത ഈ മഹത്തായ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാവി അനിശ്ചിതത്വത്തിലാകുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.

ഇത് ഉണരേണ്ട സമയമാണ്. ചിന്തിക്കേണ്ട സമയമാണ്. ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയമാണ്!

1. KNMS എന്ന മഹത്തായ കപ്പൽ – നാം എങ്ങോട്ടാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്?

നമ്മുടെ കേരള നാടാർ മഹാജന സംഘത്തെ വിശാലമായ കടലിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ കപ്പലായി നമുക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാം.

ഈ കപ്പൽ ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതല്ല. നമ്മുടെ പൂർവികരുടെ വിയർപ്പും അധ്വാനവും ത്യാഗവും സംഭാവനകളും പ്രതീക്ഷകളും സ്വപ്നങ്ങളുമാണ് ഈ കപ്പലിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ സമുദായത്തിന്റെ സാമൂഹിക ഉന്നമനത്തിനും വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിക്കും സാമ്പത്തിക വളർച്ചയ്ക്കും അവകാശ സംരക്ഷണത്തിനും വരുംതലമുറകളുടെ ശോഭനമായ ഭാവിക്കും വേണ്ടിയാണ് അവർ ഈ സംഘടനയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയത്.

എന്നാൽ ഇന്ന് നാം നമ്മോടുതന്നെ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ കപ്പൽ ശരിയായ ദിശയിലാണോ സഞ്ചരിക്കുന്നത്?

കടലിലെ പ്രതിസന്ധികളെ നേരിടാൻ കഴിവുള്ള ഒരു കപ്പിത്താൻ നമ്മുടെ കപ്പലിനുണ്ടോ?

കപ്പലിലെ ജീവനക്കാർ ഒറ്റക്കെട്ടായി പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ?

അതോ വ്യക്തിപരമായ താൽപര്യങ്ങളും ആഭ്യന്തര ഭിന്നതകളും ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മയും നമ്മുടെ കപ്പലിന്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുകയാണോ?

ഒരു കപ്പലിന്റെ വലിപ്പംകൊണ്ടുമാത്രം അതിന്റെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനാവില്ല. അതിന് കഴിവുള്ള ഒരു കപ്പിത്താനും അച്ചടക്കമുള്ള ജീവനക്കാരും വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യവും ആവശ്യമാണ്.

അതുപോലെ, ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള നേതൃത്വമില്ലാത്ത ഒരു സംഘടന ദിശാബോധമില്ലാത്ത കപ്പലിന് തുല്യമാണ്.

സ്റ്റിയറിംഗ് കൈവശം വയ്ക്കുന്നതല്ല നേതൃത്വം; കപ്പലിനെ സുരക്ഷിതമായി ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിക്കാനുള്ള കഴിവാണ് യഥാർത്ഥ നേതൃത്വം.

2. ടൈറ്റാനിക് – നാം ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പാടില്ലാത്ത പാഠം

ലോകചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ കപ്പൽ ദുരന്തമായ ടൈറ്റാനിക്കിന്റെ കഥ നമുക്ക് ഓർക്കാം.

അതിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയതും അത്യാധുനികവുമായ കപ്പലുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ടൈറ്റാനിക്. മുങ്ങാത്ത കപ്പൽ എന്ന വിശ്വാസത്തോടെയാണ് യാത്രക്കാർ അതിൽ കയറിയത്.

അവർ സന്തോഷത്തോടെ യാത്ര ആരംഭിച്ചു. ആഘോഷിച്ചു. തങ്ങൾ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഒരു കപ്പലിലാണ് യാത്ര ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.

പക്ഷേ, ആ കപ്പലിന്റെ യാത്രാമധ്യേ അപകടം കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു മഞ്ഞുമലയിൽ ഇടിച്ചതോടെ എല്ലാം മാറി. ആത്മവിശ്വാസം ആശങ്കയായി. ആഘോഷം ഭയമായി. സുരക്ഷിതത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസം നിമിഷനേരംകൊണ്ട് തകർന്നു.

അപകടത്തിന്റെ ഗൗരവം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും പലർക്കും സമയം വൈകിയിരുന്നു.

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരങ്ങളേ,

ഒരു സംഘടനയുടെ ഏറ്റവും വലിയ അപകടം എപ്പോഴും പുറത്തുനിന്നുള്ള ശത്രുവല്ല; സംഘടനയ്ക്കുള്ളിലെ അപകടങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ കൂടിയാണ്.

ടൈറ്റാനിക്കിലെ യാത്രക്കാരെപ്പോലെ മറ്റാരെങ്കിലും നമ്മെ രക്ഷിക്കുമെന്ന് കരുതി നമുക്ക് കൈയും കെട്ടി ഇരിക്കാനാവില്ല.

പ്രതിസന്ധി വരുമ്പോൾ ആരെങ്കിലും വന്ന് രക്ഷിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനും കഴിയില്ല.

സംഘടനയിലെ പോരായ്മകൾ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് നാളെ എല്ലാം ശരിയാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാനും പാടില്ല.

അപകടം സംഭവിച്ചശേഷം മാത്രം ഉണരുന്ന ഒരു സമൂഹമായി നാം മാറരുത്.

ടൈറ്റാനിക്കിന്റെ ദുരന്തം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠം ഇതാണ്: എത്ര വലിയ കപ്പലായാലും അപകടം മുൻകൂട്ടി തിരിച്ചറിയുകയും സമയോചിതമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ അതിനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ.

KNMS മറ്റൊരു ടൈറ്റാനിക്കായി മാറാൻ അനുവദിക്കരുത്! അപകടത്തിന്റെ മഞ്ഞുമല ദൂരെനിന്നുതന്നെ തിരിച്ചറിയണം!

3. നമ്മുടെ സമുദായത്തിന് ശക്തിയുണ്ട് – പക്ഷേ ആ ശക്തി നാം പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ?

നമ്മുടെ സമുദായത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി നമ്മുടെ ജനങ്ങളാണ്.

കഠിനാധ്വാനികളായ കുടുംബങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള യുവജനങ്ങൾ, കഴിവുറ്റ പ്രൊഫഷണലുകൾ, സംരംഭകർ, വ്യാപാരികൾ, സാമൂഹിക പ്രവർത്തകർ, വിവിധ മേഖലകളിൽ കഴിവ് തെളിയിച്ച വ്യക്തികൾ – ഇങ്ങനെ വലിയൊരു മനുഷ്യവിഭവശേഷി നമുക്കുണ്ട്.

നമുക്ക് കഴിവുണ്ട്. അനുഭവസമ്പത്തുണ്ട്. വിഭവങ്ങളുണ്ട്. ചരിത്രമുണ്ട്. അതിലുപരി ഉയർന്നുവരാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസമുണ്ട്.

പക്ഷേ, ഇത്രയും ശക്തിയുണ്ടായിട്ടും നാം പരസ്പരം ഭിന്നിച്ചുനിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ ആ ശക്തികൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?

ആയിരക്കണക്കിന് പ്രവർത്തകരുണ്ടായിട്ടും അവരുടെ ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?

കഴിവും അറിവുമുള്ളവർ സംഘടനയ്ക്ക് സംഭാവന നൽകാൻ തയ്യാറായിട്ടും അവർക്ക് അവസരം ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ത് പ്രയോജനം?

ആയിരം വിളക്കുകൾ ഒരുമിച്ച് പ്രകാശിക്കുമ്പോഴാണ് ഇരുട്ട് മാറുന്നത്. ഓരോ വിളക്കും മൂടിവെച്ചാൽ എത്ര വിളക്കുകളുണ്ടെങ്കിലും പ്രകാശമുണ്ടാകില്ല.

അതുപോലെ, നമ്മുടെ സമുദായത്തിന്റെ ശക്തി ഐക്യത്തിലൂടെയും കൂട്ടായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയും മാത്രമേ യാഥാർത്ഥ്യമാകൂ.

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ശക്തി ഏതാനും വ്യക്തികൾ വഹിക്കുന്ന സ്ഥാനങ്ങളിലല്ല; അതിലെ ജനങ്ങളുടെ ഐക്യത്തിലും പങ്കാളിത്തത്തിലും കൂട്ടായ അറിവിലുമാണ്.

4. നേതൃത്വം എന്നത് അധികാരമല്ല; ഉത്തരവാദിത്വമാണ്!

ഒരു സംഘടനയെ നയിക്കുന്നതും ഒരു സംഘടനയെ സ്വന്തം നിയന്ത്രണത്തിൽ നിലനിർത്തുന്നതും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

യഥാർത്ഥ നേതാവ് കഴിവുള്ള അനുയായികളെ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. പുതിയ ആശയങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു. വിമർശനങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു. യുവജനങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ കൈമാറാൻ തയ്യാറാകുന്നു.

ഒരു യഥാർത്ഥ കപ്പിത്താൻ സ്റ്റിയറിംഗ് പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നതിൽ മാത്രം അഭിമാനിക്കുന്നില്ല. കടലിന്റെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കുന്നു. ദിശ തെറ്റുമ്പോൾ തിരുത്തുന്നു. ആവശ്യമായപ്പോൾ വിദഗ്ധരുടെ ഉപദേശം സ്വീകരിക്കുന്നു. അതിലും കഴിവുള്ളവർക്ക് ഉത്തരവാദിത്വം കൈമാറാനും മടിക്കുന്നില്ല.

നേതൃത്വം ജനങ്ങൾ ഏൽപ്പിക്കുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. അത് വ്യക്തിപരമായ ഉടമസ്ഥാവകാശമല്ല.

അംഗങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുകയും, ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നവർ മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുകയും, കഴിവുള്ളവർക്ക് അവസരങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ സംഘടനയുടെ വളർച്ച ക്രമേണ മുരടിക്കും.

നാം ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കണം:

KNMS ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടെ സ്വകാര്യ സ്വത്തല്ല. അത് മുഴുവൻ നാടാർ സമുദായത്തിന്റെയും പൊതുസ്വത്താണ്.

ഒരു വ്യക്തിയും സംഘടനയെക്കാൾ വലുതല്ല. ഒരു സ്ഥാനവും സംഘടനയുടെ ലക്ഷ്യത്തെക്കാൾ വലുതല്ല. സമുദായത്തിന്റെ താൽപര്യത്തെക്കാൾ വ്യക്തിപരമായ താൽപര്യത്തിന് മുൻഗണന നൽകരുത്.

സംഘടനയുടെ ഭരണഘടനയും ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും അംഗങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.

കഴിവില്ലാത്ത കപ്പിത്താനെക്കുറിച്ച് അനന്തമായി തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയല്ല വേണ്ടത്; കപ്പൽ സുരക്ഷിതമായ കരയിലെത്തിക്കാൻ കഴിവുള്ള നേതൃത്വം ഉറപ്പാക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.

5. പ്രകൃതിയും ചരിത്രവും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന മഹത്തായ പാഠങ്ങൾ

പ്രകൃതിയിൽനിന്നുതന്നെ നമുക്ക് നിരവധി ജീവിതപാഠങ്ങൾ പഠിക്കാനുണ്ട്.

ഒറ്റക്കമ്പും കെട്ടുകമ്പും:

ഒരു കമ്പ് എളുപ്പത്തിൽ ഒടിക്കാം. എന്നാൽ പല കമ്പുകൾ ഒരുമിച്ച് ചേർത്തുകെട്ടിയാൽ അവയെ ഒടിക്കുക വളരെ പ്രയാസമാണ്.

അതുപോലെ, ഒറ്റപ്പെട്ട വ്യക്തികൾക്ക് പലപ്പോഴും പരിമിതികളുണ്ടാകാം. എന്നാൽ ഒരുമിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു സമുദായത്തിന്റെ ശക്തി അപാരമാണ്.

തേനീച്ചക്കൂട്ടത്തിന്റെ പാഠം:

ഒരു തേനീച്ചയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരു കൂട് നിർമ്മിക്കാനാവില്ല. ഓരോ തേനീച്ചയും അവരവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വം നിർവഹിക്കുമ്പോഴാണ് വലിയൊരു തേനീച്ചക്കൂട് രൂപപ്പെടുന്നത്.

അതുപോലെ KNMS എന്ന സംഘടനയും ഒരാളുടെ മാത്രം പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ വളരില്ല. പ്രസിഡന്റോ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയോ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ സംഘടന ശക്തിപ്പെടുകയില്ല. ഓരോ ഭാരവാഹിയും ഓരോ അംഗവും ഓരോ കുടുംബവും ഓരോ യുവസന്നദ്ധപ്രവർത്തകനും അതിന്റെ വളർച്ചയിൽ പങ്കാളികളാകണം.

ആൽമരത്തിന്റെ പാഠം:

ആൽമരത്തിന്റെ ശാഖകളിൽനിന്ന് പുതിയ വേരുകൾ താഴേക്ക് വളർന്ന് മണ്ണിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. അവ ആൽമരത്തെ കൂടുതൽ ശക്തവും വിശാലവുമാക്കുന്നു.

അതുപോലെ മുതിർന്ന നേതാക്കൾ യുവജനങ്ങൾക്ക് വളരാനുള്ള അവസരം നൽകണം. പദവികൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലല്ല, പുതിയ നേതാക്കളെ വളർത്തുന്നതിലാണ് സംഘടനയുടെ യഥാർത്ഥ ഭാവി.

ഒഴുകുന്ന നദിയുടെ പാഠം:

ഒഴുകുന്ന നദി നാടിനെ സമ്പന്നമാക്കുന്നു. കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന വെള്ളം ക്രമേണ മലിനമാകുന്നു.

അതുപോലെ പുതിയ ആശയങ്ങളും പുതിയ നേതൃത്വവും പുതിയ പ്രവർത്തനരീതികളും പുതിയ ഊർജവും സ്വീകരിക്കുന്ന സംഘടന മാത്രമേ വളരുകയുള്ളൂ.

6. യുവതലമുറയെ നാം മറക്കരുത്!

നമ്മുടെ മക്കൾക്ക് നാം എന്താണ് പാരമ്പര്യമായി നൽകാൻ പോകുന്നത്?

അഭിമാനിക്കാവുന്ന ഒരു ശക്തമായ സംഘടനയോ?

അതോ ആഭ്യന്തര തർക്കങ്ങളിൽ ക്ഷയിച്ചുപോയ ഒരു ദുർബല സംഘടനയോ?

നമ്മുടെ യുവജനങ്ങളാണ് നമ്മുടെ ഭാവി. അവരുടെ കഴിവുകൾ തിരിച്ചറിയണം. സംഘടനയുടെ തീരുമാനങ്ങളിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിലും അവർക്ക് അർഹമായ പങ്കാളിത്തം നൽകണം.

സ്ത്രീകൾക്കും യുവജനങ്ങൾക്കും പ്രൊഫഷണലുകൾക്കും പുതിയ തലമുറയിലെ പ്രതിഭകൾക്കും നേതൃത്വത്തിലേക്ക് കടന്നുവരാൻ അവസരങ്ങൾ ഒരുക്കണം.

യുവാക്കളോട് വെറും അനുയായികളായി നിൽക്കാൻ മാത്രം ആവശ്യപ്പെടരുത്.

നാളത്തെ നേതാക്കളായി അവരെ വളർത്തിയെടുക്കുകയാണ് ഇന്നത്തെ നേതാക്കളുടെ കടമ.

പുതിയ ശാഖകളും വേരുകളും വളരാത്ത ഒരു മരം ക്രമേണ ദുർബലമാകും. പുതിയ നേതൃത്വം വളർത്താത്ത ഒരു സംഘടനയ്ക്കും ഭാവിയിൽ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.

7. ഇനി നാം എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?

ഇത് കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെ കാലമല്ല. വ്യക്തിപരമായ തർക്കങ്ങളുടെ കാലമല്ല. നിശ്ശബ്ദമായി നോക്കിനിൽക്കേണ്ട സമയവുമല്ല.

ഇത് പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയമാണ്.

നമുക്ക് ചില ഉറച്ച തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാം.

1.      ഐക്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കുക: വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് സമുദായത്തിന്റെ പൊതുനന്മയ്ക്കായി എല്ലാവരെയും ഒരുമിപ്പിക്കുക.

2.      ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക: ഭരണഘടനയ്ക്കും സംഘടനയുടെ നിയമങ്ങൾക്കും അനുസൃതമായി സുതാര്യവും ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളതുമായ തീരുമാനങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കുക.

3.      കഴിവുള്ള നേതൃത്വത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക: അനുഭവസമ്പത്തും ആത്മാർത്ഥതയും കഴിവും പ്രവർത്തനശേഷിയുമുള്ളവർക്ക് അവസരം നൽകുക.

4.      നേതൃത്വമാറ്റത്തിന് വഴിയൊരുക്കുക: ഓരോ തലമുറയും അടുത്ത തലമുറയെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാൻ പ്രാപ്തരാക്കണം. ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള അധികാരകൈമാറ്റം സംഘടനയുടെ പക്വതയുടെ അടയാളമാണ്.

5.      യുവജനങ്ങളെയും സ്ത്രീകളെയും ശാക്തീകരിക്കുക: അവർക്ക് അർഹമായ പ്രാതിനിധ്യവും ഉത്തരവാദിത്വവും നൽകുക.

6.      വിദ്യാഭ്യാസവും സാമ്പത്തിക പുരോഗതിയും ലക്ഷ്യമാക്കുക: വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും തൊഴിൽ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കും സംരംഭകർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവർക്കും സഹായകരമായ പദ്ധതികൾ ആവിഷ്കരിക്കുക.

7.      KNMS-ന്റെ അന്തസ്സും വിശ്വാസ്യതയും സംരക്ഷിക്കുക: സേവനത്തിന്റെയും സത്യസന്ധതയുടെയും അച്ചടക്കത്തിന്റെയും സാമൂഹിക പുരോഗതിയുടെയും പ്രതീകമായി സംഘടനയെ വളർത്തുക.

8.      ഓരോ അംഗവും ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കുക: KNMS മറ്റാരുടെയോ സംഘടനയല്ല; അത് നമ്മുടെയെല്ലാം സംഘടനയാണെന്ന ബോധം ഓരോ അംഗത്തിലും വളർത്തുക.

8. കപ്പൽ മുങ്ങിയശേഷം വിലപിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല!

പ്രീയപ്പെട്ടവരെ,അപകടം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും പ്രവർത്തിക്കാത്തവരെ ചരിത്രം ഒരിക്കലും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയില്ല.

ഒരു വീടിന് തീപിടിച്ചാൽ വീട് പണിതത് ആരാണെന്ന് തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയല്ല നാം ചെയ്യുന്നത്. ആദ്യം ആ വീട് രക്ഷിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുക.

ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിൽ മരം ആടിയുലയുമ്പോൾ അതിന്റെ വേരുകൾക്ക് ബലം നൽകുകയും ശാഖകൾക്ക് താങ്ങുനൽകുകയും ചെയ്യുകയാണ് വേണ്ടത്. മരം കടപുഴകി വീഴുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുകയല്ല വേണ്ടത്.

അതുപോലെ, നമ്മുടെ സംഘടന പ്രതിസന്ധി നേരിടുമ്പോൾ പക്വതയോടെയും ധൈര്യത്തോടെയും കൂട്ടായ ചിന്തയോടെയും നാം പ്രവർത്തിക്കണം.

അഹങ്കാരം അനുഭവസമ്പത്തിനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ അനുവദിക്കരുത്.

വ്യക്തിപരമായ താൽപര്യങ്ങൾ ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെ തകർക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്.

അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ സ്ഥിരമായ ശത്രുതകളായി മാറാൻ അനുവദിക്കരുത്.

ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സംഘടനയെ ദിശാബോധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് തള്ളിവിടരുത്.

ഒരുകാര്യം ഓർക്കുക:

കപ്പൽ മുങ്ങിയാൽ കപ്പിത്താൻ മാത്രമല്ല ദുരിതത്തിലാകുന്നത്. അതിലെ ഓരോ യാത്രക്കാരനും ദുരിതത്തിലാകും. ഓരോ കുടുംബത്തിനും നഷ്ടമുണ്ടാകും. ആ കപ്പലിനെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന എല്ലാവർക്കും എന്തെങ്കിലും വിലപ്പെട്ടത് നഷ്ടപ്പെടും.

KNMS ദുർബലമായാൽ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം ഇന്നത്തെ ഭാരവാഹികളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുകയില്ല. നമ്മുടെ ഭാവിതലമുറകൾക്കും അതിന്റെ വില നൽകേണ്ടിവരും.

അതുകൊണ്ടാണ് നാം ഇന്ന് ഉണരേണ്ടത്.

9. തകർക്കാനല്ല, പുനർനിർമ്മിക്കാനാണ് നാം ഒന്നിക്കേണ്ടത്!

ഒരു കാര്യം ഞാൻ വ്യക്തമായി പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

KNMS-നെ തകർക്കുകയല്ല എന്റെ ലക്ഷ്യം. അതിനെ സംരക്ഷിക്കുകയും പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുകയും മുമ്പത്തേക്കാൾ ശക്തമാക്കുകയുമാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം.

നമുക്ക് വിദ്വേഷമല്ല വേണ്ടത്; പരസ്പര ബഹുമാനമാണ് വേണ്ടത്.

നമുക്ക് ഭിന്നതയല്ല വേണ്ടത്; ഐക്യമാണ് വേണ്ടത്.

നമുക്ക് അന്ധമായ അനുസരണമല്ല വേണ്ടത്; ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള പങ്കാളിത്തമാണ് വേണ്ടത്.

നമുക്ക് പദവികൾ അലങ്കരിക്കുന്നവരെയല്ല വേണ്ടത്; പ്രവർത്തിക്കാൻ തയ്യാറുള്ളവരെയാണ് വേണ്ടത്.

മുൻഗാമികളെ ആദരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ തെറ്റുകൾ തിരുത്താൻ നമുക്ക് കഴിയണം.

നേതൃത്വത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നത് സംഘടനയെ ഉപേക്ഷിക്കലല്ല. പോരായ്മകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് മുൻകാല നേതാക്കളെ അപമാനിക്കലല്ല. ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് ശത്രുത സൃഷ്ടിക്കലുമല്ല.

സ്വയം വിലയിരുത്താനും പോരായ്മകൾ അംഗീകരിക്കാനും ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാനും ധൈര്യമുള്ള സംഘടനയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ശക്തമായ സംഘടന.

നമുക്ക് നമ്മുടെ ഭൂതകാലത്തെ ആദരിക്കാം. വർത്തമാനകാലത്തെ തിരുത്താം. ഭാവിയെ സുരക്ഷിതമാക്കാം.

10. എന്റെ ആത്മാര്‍ഥമായ  അഭ്യർത്ഥന – വരൂ, നമ്മുടെ കപ്പലിനെ നമുക്ക് രക്ഷിക്കാം!

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നാടാർ സഹോദരങ്ങളെ ,

ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ച് KNMS-ന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ.

ഐക്യത്തോടെയും ശക്തിയോടെയും മുന്നേറുന്ന ഒരു സംഘടന.

അഭിമാനത്തോടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുന്ന നമ്മുടെ യുവജനങ്ങൾ.

നേതൃത്വത്തിൽ അർഹമായ സ്ഥാനം വഹിക്കുന്ന നമ്മുടെ സ്ത്രീകൾ.

അനുഭവസമ്പത്തുകൊണ്ട് യുവതലമുറയെ നയിക്കുന്ന നമ്മുടെ മുതിർന്ന നേതാക്കൾ.

ഓരോ അംഗത്തിന്റെയും അഭിപ്രായം മാനിക്കപ്പെടുന്ന, ഓരോ സംഭാവനയും വിലമതിക്കപ്പെടുന്ന, ഓരോ തീരുമാനവും സമുദായത്തിന്റെ പൊതുനന്മയ്ക്കായി എടുക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സംഘടന.

ഇരുപത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം നമ്മുടെ മക്കൾ നമ്മെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്ന ഒരു കാലം സങ്കൽപ്പിച്ചുനോക്കൂ:

"ഞങ്ങളുടെ പൂർവികർ അവരുടെ സംഘടന തകർന്നുപോകാൻ അനുവദിച്ചില്ല. പ്രതിസന്ധി വന്നപ്പോൾ അവർ ഒന്നിച്ചുനിന്നു. തെറ്റുകൾ തിരുത്തി. ദിശാബോധം വീണ്ടെടുത്തു. ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തമായ ഒരു സംഘടന പടുത്തുയർത്തിത്തന്നു."

ഇതിൽപ്പരം വലിയൊരു നേട്ടം നമ്മുടെ തലമുറയ്ക്ക് മറ്റെന്താണ് ഉണ്ടാകാനുള്ളത്?

ഒരു മഹത്തായ സംഘടനയുടെ തകർച്ചയ്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ച തലമുറയായി നാം അറിയപ്പെടരുത്.

ഒരു മഹത്തായ സംഘടനയെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ച തലമുറയായി നാം ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടണം!

എവിടെയായിരുന്നാലും ഓരോ നാടാർ സഹോദരനോടും സഹോദരിയോടും ഞാൻ ഹൃദയപൂർവം അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു:

നിശ്ശബ്ദരായ യാത്രക്കാരായി മാറരുത്.

നമ്മുടെ കപ്പൽ പ്രതിസന്ധിയിൽപ്പെടുന്നത് തീരത്തുനിന്ന് നോക്കിനിൽക്കരുത്.

കപ്പലിലേക്ക് വരൂ. ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കൂ. ക്രിയാത്മകമായി നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഉയർത്തൂ. കൈകോർക്കൂ. ഒന്നിച്ച് പ്രവർത്തിക്കൂ.

നമ്മുടെ പൊതുലക്ഷ്യത്തിനു മുന്നിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ഇല്ലാതാകട്ടെ.

സമുദായത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കുമുന്നിൽ വ്യക്തിപരമായ അഹങ്കാരങ്ങൾ വഴിമാറട്ടെ.

നമ്മുടെ ഐക്യം നമ്മുടെ ശക്തിയാകട്ടെ. സേവനം നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വമാകട്ടെ. സംഘടന നമ്മുടെ അഭിമാനമാകട്ടെ.

നമ്മുടെ കപ്പൽ ഇപ്പോഴും നമ്മുടേതാണ്. യാത്ര ഇനിയും തുടരാം. ലക്ഷ്യസ്ഥാനം ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ കൈയെത്തും ദൂരത്താണ്.

ജനങ്ങളുണ്ട്. കഴിവുകളുണ്ട്. ചരിത്രമുണ്ട്. മുന്നേറാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസമുണ്ട്.

ഇനി നമുക്ക് വേണ്ടത് ഒന്നിക്കാനുള്ള ധൈര്യവും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താനുള്ള വിവേകവും പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള ആത്മാർത്ഥതയുമാണ്.

നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഉയരാം.

നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പുനർനിർമ്മിക്കാം.

നമ്മുടെ സംഘടനയെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് സംരക്ഷിക്കാം.

പ്രതിസന്ധികൾ വരുമ്പോൾ പിന്മാറുന്നവരല്ല നാടാർ സമുദായമെന്നും, പ്രതിസന്ധികളെ അതിജീവിച്ച് കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ ഉയർന്നുവരുന്നവരാണ് നാമെന്നും വരുംതലമുറയ്ക്ക് നമുക്ക് തെളിയിച്ചുകൊടുക്കാം.

KNMS മുങ്ങരുത്! KNMS മുന്നേറണം!

ഐക്യമാണ് നമ്മുടെ ശക്തി. നേതൃത്വം നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വം. സേവനമാണ് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം. ഭാവി നാം ഒരുമിച്ച് കെട്ടിപ്പടുക്കേണ്ടതാണ്!

എന്റെ സമുദായത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തോടും കരുതലോടും അചഞ്ചലമായ പ്രതിബദ്ധതയോടും കൂടി,

ജയ് നാടാർ ഐക്യം! KNMS നീണാൾ വാഴട്ടെ!

നാടാർ സമുദായം ഐക്യത്തോടെ മുന്നേറട്ടെ!

ഡോ. ജെ. ലോറൻസ്
പ്രസിഡന്റ്
കേരള നാടാർ മഹാജന സംഘം (KNMS)